News / WANDERS VERSUS WALL
April 5, 2014

WANDERS VERSUS WALL

Momenteel staan er twee grote tentoonstellingen in het Stedelijk Museum tegenover elkaar. Niet zozeer letterlijk als wel figuurlijk. En niet zozeer echt, als wel in mijn beleving. Deze oppositionering heeft misschien te maken met mijn persoonlijke neiging om mij af te zetten tegen de aalgladde tentoonstelling van Wanders (dat is: Marcel Wanders) en daarbij alles aan te grijpen wat ik als potentieel wapen kan gebruiken. Maar dit zou tekort doen aan de fototentoonstelling van Wall en misschien ook wel een beetje aan die van Wanders.

Laat ik eerst even kort uiteen zetten wat er in beide tentoonstellingen te zien is. De tentoonstelling Jeff Wall: Tableaux Pictures Photographs 1996-2013 laat het werk van de fotograaf Jeff Wall zien dat hij heeft gemaakt tussen 1996 en 2013. De titel geeft dat ook al een beetje weg geef ik toe. De werken bestaan uit monumentale lichtbakken waarop ingelijste reuzen dia’s van achter worden aan geschenen door tl-buizen. De foto’s knallen hierdoor van de muur af en recht je ogen in. Misschien niet heel vernieuwend (de reclamewereld maakt van dit effect al jaren gretig gebruik), maar wel heel indrukwekkend. Op de foto’s zijn scenes te zien uit het leven gegrepen; situaties die Wall heeft gezien of mee gemaakt. Hoewel de scenes alledaagse taferelen vertonen, is er toch altijd iets bijzonders wat je niet in eerste instantie gelijk ziet. Er is iets gaande waar je niet gelijk de vinger achter legt, er hangt een ongelooflijke ‘suspense’ over de afbeelding.

En dit is dan een mooi bruggetje naar de tentoonstelling Marcel Wanders: Pinned Up. Waar ‘suspense’ afwezig is. De tentoonstelling is een prachtige beursstand waar het aalgladde werk van Wanders heel netjes en verleidelijk wordt getoond (want zoals we allemaal weten is Wanders een meester in verleiden). Hij doet wat hij doet en dat doet hij goed. Daar ben ik eerlijk over en er valt verder ook niet zoveel over te zeggen. Alles is zeer stylish gepresenteerd en netjes en af en glad, aalglad, had ik dat al gezegd? Een paar keer geloof ik. Enfin, toen ik zei dat er geen ‘suspense’ in de tentoonstelling van Wanders zit, was ik misschien niet helemaal eerlijk. Want er hangt wel iets dat je met een beetje fantasie een zekere ‘sfeer’ kunt noemen. Deze wordt veroorzaakt door de soundscape van mysterieuze muziek in een zwarte ruimte waar de zogenaamde ‘duistere zijde van Wanders’ wordt getoond. Die muziek geeft context aan het werk en geeft het zelfs een zekere diepgang. Maar het kan natuurlijk ook gewoon dat dit mijn eigen verbeelding is. Als tentoonstellingsontwerper zoek je misschien iets teveel naar betekenissen die er niet zijn. Hoe dan ook, mijn overheersende gevoel was toch dat ik in de grote Wanders Showroom beland was.

Nu zul je wel denken: ja maar je vergelijkt hier nu wel mooi appels met peren! Wanders versus Wall, wat is dat nou weer voor rare vergelijking, dat doe je zeker alleen maar omdat het allebei met een W begint?! Sja, misschien heb je een punt. Maar toch vind ik het gek dat één foto in de tentoonstelling van Wall meer diepgang heeft dan de hele tentoonstelling van Wanders bij elkaar, maar dat het Stedelijk laatstgenoemde zonder enkele kritische reflectie promoot alsof Wanders eigenhandig de designwereld heeft geschapen (lees ge3Dprint). Zo! Wat heb je daar op te zeggen?

Foto’s:

  • www.stedelijk.nl

  • www.tate.org.uk

  • www.skd.museum

  • www.2photo.org

  • www.whitehotmagazine.com
  • WANDERS VS WALL
  • Pinned Up #4
  •  

  • Pinned Up #1
  •  

  • Pinned Up #2
  • Pinned Up #3
  • Pinned Up #5
  • Jeff Wall #1
  • Jeff Wall #6
  • Jeff Wall #5
  • Jeff Wall #4
  • A View from an Apartment 2004-5 by Jeff Wall born 1946
  • Jeff Wall #2
  • WANDERS VS WALL
  •